SNZ Rozdział 3 Piłka nożna czy raczej krwawy bój? Czyli jak pozbawić Akire nosa...

Rozdział 3

Piłka nożna, czy raczej krwawy bój? Czyli jak pozbawić Akire nosa...

-Macie nowego zawodnika!-krzyknął trener, wchodząc na sale z Danielle-Przedstaw się.

-Nazywam się Okabe Danielle, możecie mówić na mnie Daisy, mam nadzieję, że będzie nam się dobrze razem grało.

-Trenerze to dziewczyna!-krzyknął ktoś z tyłu.

-I gra lepiej od ciebie. Jako, że nie posiadamy damskiej drużyny piłki nożnej, Danielle będzie z wami. Jeśli to się komuś nie podoba zapraszam do wyjścia.

Nikt więcej już się nie odezwał.

-Trener się nie martwi my się nią z Kou zajmiemy.-zapewnił Akira.

-Trzymam was za słowo. W takim razie jesteście w jednej drużynie. Kiritani, Ogami, Kotani, Ishikawa, Tanuki jesteście w jednej drużynie. Reszta jest w drugiej.

-Shima jesteś wysokim mutantem, więc idź na bramkę.

Po ustaleniu składów, rozległ się gwizdek, rozpoczynający krwawą bitwę... znaczy się nową rozgrywkę.

-Akira uważaj na twarz!

-Okabe wstawaj szybko!

-Shima nie mdlej to tylko głowa!

-Ogami nie kop go w brzuch, masz od tego piłkę!

-Błagam nie róbcie mi tego!

No tak plac boju i boisko nie wiele się od siebie różnią. W końcu polała się krew, kiedy piłka odbiła się od ściany i trafiła Suzukiego w nos.

-Nosz znowu! Więcej z wami nie gram!-krzyknął blondyn, łapiąc się za obolałe miejsce-Kto tym razem pozbawił mnie zdolności wąchania?

-Wybacz.-rozległo się w tym samym czasie z ust Danielle i Kouyou.

-Weźcie go do pielęgniarki. Koniec na dzisiaj!-powiedział trener.

Takashima pomógł podnieść się Akirze, po czym przełożył jego rękę przez swoją szyję, pomagając mu iść.

-A już myślałem, że się polubiliśmy.-zaśmiał się chłopak, schylając w stronę Daisy.

-Miałeś błędne odczucie.-odpowiedziała-A teraz spadło ono do zera.

-Dlaczego?

-Ponieważ twoja krew jest na moim bucie.

Akira i Kouyou w tym samym momencie spojrzeli na białe buty dziewczyny, które ozdabiało kilka sporych czerwonych plamek.

-Rewanż rozumiem. Chodźmy zanim się wykrwawisz. Po za tym lubię białe trampki, nie chcę żeby były czerwone.

Ideał. To właśnie słowo przemknęło przez myśli Suzukiego i Takashimy.

-I co z nim?-zapytał blondyn, kiedy pielęgniarka, opatrzyła jego nos.

-Obawiam się, że będziesz musiał przez kilka najbliższych tygodni nosić opatrunek.

-Czyli zostałem dziwadłem bez nosa.

-Uhm nie jest tak źle.-stwierdziła szatynka, przyglądając się twarzy kolegi.

-No skąd.-powiedział Suzuki, z sarkastycznym uśmiechem.

Byli właśnie w drodze powrotnej do domu.

-Może załóż na to jakąś chustkę?-zaproponował Takashima.

-To głupie.

-Nie aż tak.-dziewczyna podrapała się po głowie-Zaczekaj chwilkę.-pobiegła do swojego mieszkania.

Po kilku minutach wróciła, trzymając jasno szary kawałek materiału.

-Powiedz, że to nowy styl, prosto z Paryża.-powiedziała, zawiązując chustkę na opatrunku.

-No dobrze wygląda.-Kouyou uniósł kciuk do góry.

Akira zaśmiał się, po czym rozwiązał materiał i zdjął go z twarzy.

-Przeżyję bez tego. To tylko niecały miesiąc.-chciał oddać chustkę Daisy.

-Zatrzymaj ją, gdyby ci się jednak przydała.-uśmiechnęła się, ukazując dwa głębokie dołeczki-Trzymajcie się.-zniknęła za drzwiami swojego mieszkania.

-Ma naprawdę zgrabny tyłek.-stwierdził Takashima.

-Tak, niezwykle jędrny.

-Słyszałam to bando zboczeńców!-rozległ się krzyk zza drzwi.

Kouyou i Akira spuścili głowy, pożegnali się i szybko rozeszli do siebie.

-Zboczeni idioci.-prychnęła Danielle, uśmiechając się lekko, przy okazji spoglądając na siebie w lustrze.

~~~~

Uhm... uhm...nie zbyt mi się podoba, ale jest. Przepraszam, że nic nie wrzucam, ale mam kilka pomysłów, więc je zapisuję i może kiedyś wrzucę, a teraz miłego czytania i hmmm.... no wiecie może i jestem upiorem, który śpi w szafie do góry nogami, ale nie pojawię się w waszym domostwie jeśli wstawicie komentarz... nawet mały... Wirus bez odbioru....