Exodus Rozdział 3 Pokój to taka trywialna sprawa, a jednak nie tak łatwo go utrzymać

Witajcie ludzie! To znowu ja Wirus!

Od dzisiaj posty będą pojawiać się rzadziej. Niestety nie mam czasu i weny, żeby codziennie coś wymyślać i wrzucać.

Miłego czytania. 

***

Rozdział 3

Pokój to taka trywialna sprawa, a jednak nie tak łatwo go utrzymać

-Czy mogę go zjeść?!-warknęła Danielle.

-Nie.-złapałem dziewczynę za rękę-Ciesz się tym wspaniałym dniem. Nie ma słońca, wieje wiatr. Lubisz taką pogodę.

-Wiesz co jeszcze lubię?-zapytała, przysuwając filiżankę z kawą do ust-Kiedy śledzą mnie wkurzające gołębie.-mruknęła, z psychopatycznym uśmiechem.

-Myślałem, że nie jadasz ludzi.

-Bo nie jadam. Zwykle.-zamyśliła się-Ale jeśli to ma rozwiązać mój problem, to czemu nie?

-Nie! Danielle jedzenie ludzi jest bee!

-Dlaczego?

-Bo to nieetyczne?

-Nieetyczne jest jedzenie ludzi przed ósmą rano.-mruknęła-No dobra, dobra. Czyli zostaje mi cyjanek albo maniok.

-Osobiście wybrałbym cyjanek.-powiedziałem, na co dziewczyna spojrzała na mnie z podniesionymi brwiami-No co? Baek dużo mi o nim opowiadał. Po za tym cyjanek działa szybciej.

-I o to chodzi.-zaśmiała się.

Dawno już nie rozmawialiśmy w tak luźny sposób. Dzięki Daisy życzenie ludziom śmierci nabrało nowy wymiar.

-Pokój jest taką idiotyczną rzeczą, a jednak tak trudną do utrzymania.-szepnęła, kładąc głowę na moim ramieniu.

Nie była potworem.